Charles heeft diabetes type 1 sinds zijn 4e. Vandaag is hij 13 en managet hij zijn diabetes grotendeels zelf. Tussen school, BMX, tennis en zijn liefde voor manga heeft hij één duidelijke boodschap: diabetes type 1 is niet wat sommige mensen denken.

Het prille begin

“Ik was 4, op een verjaardagsfeestje. Na een stuk taart voelde ik me plots heel slecht. Buikpijn, misselijk. In het ziekenhuis kregen we de diagnose: diabetes type 1. Ik herinner me vooral mijn ouders die huilden. Zelf begreep ik nog niet wat het betekende.”

Leren omgaan met diabetes

“Het eerste jaar was zwaar. Na zes maanden kreeg ik een insulinepomp. Dat veranderde alles. Vandaag is het controleren van mijn pomp en het plaatsen van mijn katheter een automatisme geworden.

Ik bereken koolhydraten, pas mijn insulinedosissen aan en doe een correctie als ik een hyper heb. Als ik een koekje wil eten, kijk ik naar de samenstelling en reken ik. Zo ben ik trouwens goed geworden in wiskunde!”

Regelmatig bijsturen

“Er bestaat soms verwarring over diabetes type 1. Sommigen denken dat je het krijgt door levensstijl of voeding, maar dat is niet zo.”“Ik leg uit dat mijn immuunsysteem mijn alvleesklier aanvalt, waardoor die geen insuline meer aanmaakt. Daarom moet ik mezelf insuline toedienen met mijn pomp wanneer ik die tekortkom. Het is belangrijk voor mij om daarover te praten. Ik voel me niet anders dan andere kinderen van mijn leeftijd, en ik wil dat mensen dat ook begrijpen.”